Ból w przebiegu neuropatii cukrzycowej

Neuropatia cukrzycowa jest najczęstszym, trudnym w leczeniu, powikłaniem cukrzycy. W przebiegu choroby dochodzi do uszkodzenia obwodowych włókien czuciowych. W skrajnych przypadkach, neuropatia cukrzycowa może doprowadzić do powstania tzw. „stopy cukrzycowej”.

Czynnikami sprzyjającymi powstaniu neuropatii cukrzycowej są: palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, podwyższone parametry lipidowe oraz brak dyscypliny w przyjmowaniu leków przeciwcukrzycowych. Pewną rolę odgrywają także predyspozycje genetyczne.

W profilaktyce oraz leczeniu neuropatii cukrzycowej ważne jest utrzymanie prawidłowej diety, regularne przyjmowanie leków przeciwcukrzycowych, unikanie alkoholu i tytoniu oraz przestrzeganie zaleceń lekarza.

Rehabilitacja oraz doraźne przyjmowanie silnych leków przeciwbólowych  w tym tramadolu dawały mierny czasowy efekt terapeutyczny.

W badaniu USG zauważono, iż ból rzutuje na grzebień biodrowy w okolicy przejścia nerwu skórnego górnego pośladka. Jest to miejsce, gdzie nerw może być uciśnięty pomiędzy grzebieniem biodrowym a powięzią piersiowo-lędźwiową. Wykonano zabieg hydrodekompresji nerwu oraz powięzi.

Dolegliwości bólowe ustąpiły w ciągu kilku dni.

Dolegliwości utrzymują się od wielu lat. Proponowano pacjentce zabieg operacyjny, na który nie wyraziła zgody. Podczas internetowych poszukiwań alternatywnego sposobu leczenia natrafiła na informacje o proloterapii. Na forach internetowych zasięgnęła opinii u pacjentów, którzy byli leczeni tą metodą. Zbudowana pozytywnymi rekomendacjami przeszła zabieg w Londynie z umiarkowanym efektem.

Pod kontrolą USG wykonano zabieg proloterapii stawu barkowo-obojczykowego i mostkowo-obojczykowego w celu stabilizacji struktur.

Stan pacjentki znacznie się poprawił. Pacjentka może spać na lewym boku i normalnie prowadzić samochód. Przeskakiwania połączone z bólem są znacznie rzadsze. Pacjentka czeka na normalizację sytuacji pandemicznej, aby móc przylecieć do Polski na drugą serię zabiegów.

Pacjentka leczona jest gabapentyną i pregabaliną oraz innymi lekami z bardzo miernym efektem.

Powierzchnia grzbietowa stopy unerwiona jest przez nerw strzałkowy powierzchowny. Zdecydowano się na innowacyjne leczenie polegające na ostrzyknięciu nerwów strzałkowych powierzchownych osoczem bogatopłytkowym. Zabieg wykonano pod kontrolą USG.

Dolegliwości ustąpiły w 50% po jednej serii leczenia, co pozwoliło pacjentce normalnie spać.

Piśmiennictwo:

Perineural Platelet-Rich Plasma for Diabetic Neuropathic Pain, Could It Make a Difference?, „Pain Medicine”, 2020 Apr 1, 21(4), DOI: 10.1093/pm/pnz140, s. 757–765.

Pacjent przyjmował niesteroidowe leki przeciwzapalne zarówno doustnie, jak i w iniekcjach. Ponadto wykonano blokadę sterydową metodą „na ślepo”, która nie przyniosła ulgi.

Podczas badania USG zauważono przerost mięśnia gruszkowatego. Zdiagnozowano zespół mięśnia gruszkowatego. Pod kontrolą USG wykonano zabieg proloteapii mięśnia gruszkowatego oraz hydrodekompresji nerwu kulszowego. Stan pacjenta znacznie się poprawił.

Dolegliwości bólowe minęły. Pacjent uprawia czynnie sport.

Pacjent przyjmował doraźnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, przeszedł serię zabiegów rehabilitacyjnych, które dawały okresową poprawę.

Wykonano serię zabiegów proloterapii więzadeł wieńcowych łąkotkowych w celu ich wzmocnienia, co bardzo pozytywnie wpłynęło na stabilizacji łąkotki.

Dolegliwości znacznie się zmniejszyły. Pacjent zimą dwa razy był na nartach. Może czerpać radość z aktywności fizycznej.